Werk in uitvoering

Dagboek over een transformatie (4)

Laurens van der Wetering lichaamcolumns 16 okt 2002
16 oktober 2002 - Morgen is het zover! Om 11.00 lig ik op de operatietafel. Het is nota bene op het laatste moment nog spannend geweest of het wel door zou gaan. Gisteren was ik in het ziekenhuis voor pré-operatief onderzoek en was dus eigenlijk een hele dag aan het wachten op een paar gesprekjes. De verpleegkundige, de zaalarts, de anesthesist. Uiteindelijk zou ik aan het eind van de middag de plastisch chirurg nog spreken. Ik heb met hem de methode al eens doorgesproken en extra lang gewacht tot ik die specifieke chirurg voor de operatie zou kunnen krijgen. Wetende dat hij de door mij gewenste methode mogelijk acht en wil uitvoeren. Bleek een andere chirurg mij naar zijn kamertje te halen, een ander waarvan ik weet dat hij hele andere opvattingen heeft. Bleek ook niet bekend te zijn dat degene met wie ik het afgesproken had de operatie uit zou voeren. Ik raakte in paniek, maar wist nog enigszins helder te blijven. Na een lange discussie kreeg ik het telefoonnummer van de chirurg die mij in eerste instantie zou opereren. Alles is opgehelderd en hij komt mij morgen opereren. Wat een opluchting! Jammer genoeg kon de chirurg die ik die dag zag het niet nalaten met mij in discussie te gaan over de methode van opereren en te dreigen dat als ik dit door zou zetten ik geen correcties zou krijgen! Vreemd dat een professioneel meningsverschil tussen artsen op deze manier bij een patiënt terechtkomt.
Wat ben ik blij dat het morgen gaat gebeuren en dat ik het vertrouwen heb dat de chirurg zijn best gaat doen. De aardige, Belgische anesthesist zei: 'wij gaan er voor zorgen dat u niets merkt en geen pijn hebt'. Of dat helemaal kan wat de pijn betreft weet ik niet, maar het klonk heerlijk geruststellend! Vanavond om acht uur moet ik er al zijn en ik verheug mij erop mijn wereld te mogen reduceren tot een gang en een bed!


(Dit is de vierde in een reeks van acht dagboeknotities waarin Laurens verslag doet van zijn gedachten en gevoelens.)



Geen labels voor Mo

Ton van den Born 9 jun 2015

Tweehonderdvijfenzestig

Kris van der Veen 7 dec 2012

Dat ‘hij’, dat moet toch wel lukken?

Mensen indelen in twee seksen is kunstmatig, vindt Malou van Hintum in een column op volkskrant.nl, en de natuur zou dat onderschrijven. Dit als reactie op de publieke bekendmaking van Maxim Februari dat hij voortaan als man door het leven gaat. Wat ...

Janiek 19 sep 2012

Voetbalvader

‘Papa, in welke F zat jij?' Nu de zomervakantie is afgelopen, nadert een historisch moment: mijn zoon mag naar de F7. Twee jaar lang heeft hij met de mini's gevoetbald in de gymzaal van school. Elke zondagochtend was dat een feestje voor vader en zoon. Maar nu gaat het serieuze werk beginnen: met de F'jes op een echt grasveld tegen een echte tegenstander ...

Thijs Anema16 sep 2010

Een sprong in het diepe

Met de zon hoog aan de hemel en 25 graden buiten besluit ik een dagje vakantie te nemen. Dat betekent voor mij een bezoekje aan het Naturistenstrand  hier in de buurt.  Na mijn  borstoperatie (eindelijk een platte borstkas) voelde ik me als een vis in het water en dat is zo gebleven.  Eindelijk klopt mijn lijf!

En wanneer ik me zo goed voel, zijn er weinig ...

Ben23 jun 2010

Blijkbaar

Na een drukke dag op het werk loop ik in gedachten verzonken naar het station. "Goedenavond" klinkt het plots. Op de hoek bij het buurthuis staat iemand die eruit ziet als een man. ‘Waarom groet deze man mij?', denk ik enigszins verstoord.In deze buurt groet men elkaar doorgaans niet. Maar waarom zou hij daar geen uitzondering op mogen maken? Omdat ...

Jay 9 apr 2010

Man zonder haar

Wat valt erover te zeggen? Net zo weinig als er haren op mijn hoofd groeien. Want dat is het hem: er vindt een meedogenloze kaalslag plaats op mijn schedeldak.

Natuurlijk, hoor ik u denken. De halve mensheid kan vroeg of laat dit natuurfenomeen verwelkomen. Maar laat ik ...

Thijs Anema24 okt 2009

Gezien worden

Dat transgenders belang hebben bij meer zichtbaarheid doet het momenteel goed als politieke leuze. Toch zou ik graag eerst die brede transgenderparaplu eens optillen en een poging wagen om zichtbaar te maken welk een bont gezelschap zich eronder bevindt. Hopelijk zien wij dan tegelijk dat deze leuze minder vanzelfsprekend is dan ze lijkt en krijgen wij er oog voor hoe de zichtbaarheid van ...

Janiek 3 jun 2009

‘Lichaamsaanpassing is een dogma’

Ton van den Born25 jan 2015

Merleau-Ponty en het weten van het lichaam

Arianne van der Ven20 feb 2010

Dialoog over aantrekkingskracht en het eigene

Anne Lever 4 aug 2002

Lichaamshaar :-( !

Eigenlijk zou ik hier willen schrijven dat ik op weg was naar het genderteam, want dat zou leuk passen bij het onderwerp. Maar dat is niet eerlijk, want het is niet waar (waarmee ik beslist niet wil zeggen dat ik het verzinnen van verhaaltjes een oneerlijke bezigheid vind). Ik zal eerlijk zijn: het was negen augustus en ik was op weg naar de kaakchirurg. Niet leuk dus. Omdat ik een beetje nerveus was, ...

Fleur Brouwer13 sep 2000

Hulpstukken voor het tussenlichaam

Fleur Brouwer 1 mei 1999

Als ik jou, o schuchtere ziel, eens dit meisjeslichaam liet

Anne Lever 1 dec 1998

Agenda

Prikbord

Time: 0.1323
Mem: 2,49MB