Werk in uitvoering

Dagboek over een transformatie (5)

Laurens van der Wetering lichaamcolumns 9 nov 2002
24 oktober 2002 - Het is zover, ik ben thuis, borstloos en gelukkig! Het was een zware week in het ziekenhuis, vooral doordat de narcose mij zwaar viel. Twee dagen heb ik niets gegeten, niet kunnen plassen en geen gesprek kunnen volgen. Een hoop nieuwe dingen heb ik meegemaakt: drains, de catheter, de zuster 's nachts bellen om extra pijnstillers. Zoals mij al was verteld door anderen ging het een stuk beter vanaf het moment dat de drains die het wondvocht afvoeren, waren verwijderd. Om 10.15 uur in de ochtend gingen ze eruit en om 11.00 uur stond ik buiten. Dat staan was dan een wat pijnlijk voorovergebogen staan.
Nu ik weer thuis ben en wat door de flat schuifel en veel op bed lig, ben ik de narigheid bijna alweer vergeten. Iedere ochtend wanneer de strakke band rond mijn borst afgaat om te kunnen douchen, kijk ik in de spiegel. Met plezier. Mijn lichaam laat het nog niet toe, maar ik zou het liefst iedere nacht in strak t-shirt in 'de disco' rondspringen! De blijdschap dat dit beter voegt, op de een of andere manier, met wie ik ben is groot en voor mij ook ontroerend. Iemand aan de telefoon vroeg mij of ik geen spijt had nu het was gebeurd. Zo'n gedachte staat zover van mij af. Het is moeilijk uit te leggen hoe je ondanks een wellicht grillige en impulsieve natuur op een bepaald vlak heel voorzichtig en weloverwogen kunt zijn. Ik heb echt het gevoel dat ik naar deze ingeslagen weg toe ben gegroeid, al maak ik er daarmee misschien iets teveel een dichtgetimmerd, achteraf verhaal van.
Waarom is deze bevrijding ook zo verbonden met kleding? Het eerste waar ik namelijk aan denk wanneer ik in de spiegel kijk: nu kan ik t-shirts aan, nu zal dat en dat overhemd eindelijk echt goed staan. Bij een andere jongen heb ik dat ook zo duidelijk gezien: na de borstoperatie kreeg hij veel meer zorg voor zijn kleding en zijn uiterlijk in het algemeen. Heel lang heb ik gestreefd naar een soort compromis tussen vrouwelijkheid en jongensachtigheid in mijn kleding. Ik wilde er niet uit zien als een butch, dus werd het een soort androgyne onhandigheid, af en toe opgeluisterd met tuttige elementen.
Ik krijg veel bezoek. De aandacht en attenties maken deze periode bijzonder en de goede zorgen van mijn vriendin zijn een warm bad. Ik voel mij daar zo dankbaar voor. Het is dat ik rusteloos kan zijn en graag dingen in de hand neem, anders zou ik deze zorg veel langer dan nodig is uitbuiten!


(Dit is de vijfde in een reeks van acht dagboeknotities waarin Laurens verslag doet van zijn gedachten en gevoelens.)



Tweehonderdvijfenzestig

Kris van der Veen 7 dec 2012

Dat ‘hij’, dat moet toch wel lukken?

Mensen indelen in twee seksen is kunstmatig, vindt Malou van Hintum in een column op volkskrant.nl, en de natuur zou dat onderschrijven. Dit als reactie op de publieke bekendmaking van Maxim Februari dat hij voortaan als man door het leven gaat. Wat ...

Janiek 19 sep 2012

Voetbalvader

‘Papa, in welke F zat jij?' Nu de zomervakantie is afgelopen, nadert een historisch moment: mijn zoon mag naar de F7. Twee jaar lang heeft hij met de mini's gevoetbald in de gymzaal van school. Elke zondagochtend was dat een feestje voor vader en zoon. Maar nu gaat het serieuze werk beginnen: met de F'jes op een echt grasveld tegen een echte tegenstander ...

Thijs Anema16 sep 2010

Een sprong in het diepe

Met de zon hoog aan de hemel en 25 graden buiten besluit ik een dagje vakantie te nemen. Dat betekent voor mij een bezoekje aan het Naturistenstrand  hier in de buurt.  Na mijn  borstoperatie (eindelijk een platte borstkas) voelde ik me als een vis in het water en dat is zo gebleven.  Eindelijk klopt mijn lijf!

En wanneer ik me zo goed voel, zijn er weinig ...

Ben23 jun 2010

Blijkbaar

Na een drukke dag op het werk loop ik in gedachten verzonken naar het station. "Goedenavond" klinkt het plots. Op de hoek bij het buurthuis staat iemand die eruit ziet als een man. ‘Waarom groet deze man mij?', denk ik enigszins verstoord.In deze buurt groet men elkaar doorgaans niet. Maar waarom zou hij daar geen uitzondering op mogen maken? Omdat ...

Jay 9 apr 2010

Man zonder haar

Wat valt erover te zeggen? Net zo weinig als er haren op mijn hoofd groeien. Want dat is het hem: er vindt een meedogenloze kaalslag plaats op mijn schedeldak.

Natuurlijk, hoor ik u denken. De halve mensheid kan vroeg of laat dit natuurfenomeen verwelkomen. Maar laat ik ...

Thijs Anema24 okt 2009

Gezien worden

Dat transgenders belang hebben bij meer zichtbaarheid doet het momenteel goed als politieke leuze. Toch zou ik graag eerst die brede transgenderparaplu eens optillen en een poging wagen om zichtbaar te maken welk een bont gezelschap zich eronder bevindt. Hopelijk zien wij dan tegelijk dat deze leuze minder vanzelfsprekend is dan ze lijkt en krijgen wij er oog voor hoe de zichtbaarheid van ...

Janiek 3 jun 2009

Zichtbaarheid. Anders, namelijk ...

Transen maken zelf wel uit of ze zichtbaar zijn of niet. Ik ben het. Als "ehm eenmansfractie" in de gemeenteraad van Frieslands tweede gemeente sta ik zogezegd mijn mannetje. Dat wil ik ook niet anders; maar goed, dat is een ander verhaal. Vrijdagmorgen werd ik wakker in een hotelkamer in Ugchelen en bij gebrek aan een computer ging de tv aan. Goedemorgen Nederland. ...

Petra Kramer24 mei 2009

Merleau-Ponty en het weten van het lichaam

Arianne van der Ven20 feb 2010

Dialoog over aantrekkingskracht en het eigene

Anne Lever 4 aug 2002

Lichaamshaar :-( !

Eigenlijk zou ik hier willen schrijven dat ik op weg was naar het genderteam, want dat zou leuk passen bij het onderwerp. Maar dat is niet eerlijk, want het is niet waar (waarmee ik beslist niet wil zeggen dat ik het verzinnen van verhaaltjes een oneerlijke bezigheid vind). Ik zal eerlijk zijn: het was negen augustus en ik was op weg naar de kaakchirurg. Niet leuk dus. Omdat ik een beetje nerveus was, ...

Fleur Brouwer13 sep 2000

Hulpstukken voor het tussenlichaam

Fleur Brouwer 1 mei 1999

Als ik jou, o schuchtere ziel, eens dit meisjeslichaam liet

Anne Lever 1 dec 1998

Vier interseksuele sporters ondergaan genitale operaties om te mogen sporten in vrouwencompetitie

Arianne van der Ven27 apr 2014

Prikbord

Time: 0.3842
Mem: 9,84MB