Column

Een nieuwe blik

Marijn columns 16 feb 2009
Hoewel ik inmiddels aan mijn fysieke transitie ben begonnen van vrouw naar man, vind ik het nog steeds moeilijk om onbekenden te informeren over mijn ‘status'. In winkels levert dit wel eens vervelende situaties op.

Als ik kleding koop, worden mij nog regelmatig damesartikelen aangereikt en krijg ik ongevraagd advies over wat mij goed zou staan. Toen ik laatst een paar nieuwe herenschoenen stond af te rekenen, werd ik weer even subtiel gewezen op mijn ‘vrouwelijkheid'. De verkoopster had mij prima geholpen, maar vond het toch nodig om te zeggen dat ze in hun andere filiaal ook damesschoenen vanaf maat 42 verkochten. Dit soort opmerkingen ontdoen mij meestal snel van mijn kooplust.

Er is niets vervelender dan ingaan tegen de persoonlijke smaak en opvattingen van een verkoper. Dit was ook één van de redenen waarom ik het kopen van een nieuwe bril een tijd heb uitgesteld. Ik zag er tegenop om naar de opticien te gaan en daar allerlei damesmonturen in mijn handen geduwd te krijgen. Op een doorsnee zaterdag besloot ik mij toch maar in de strijd te werpen. Ik kon het kopen van een nieuwe bril niet eeuwig blijven uitstellen. Ik besloot mijn partner mee te nemen voor advies en mentale ondersteuning.


Met enige tegenzin stapte ik bij mijn opticien naar binnen. De verkoopster bekeek mijn bril en vroeg waar ik naar op zoek was. Na het passen van verschillende monturen, bleven er uiteindelijk nog twee herenmonturen over die de eindstrijd haalden. Ik koos een bril die me deed denken aan monturen uit de jaren '50. Mijn partner vond die bril ook het mooist. ‘Inderdaad, die zal hem goed staan', aldus de verkoopster tegen mijn partner. Met snelkloppend hart koos ik definitief mijn nieuwe bril. Zei ze nou echt 'hem'? Nee, het was vast een 'vergissing'. Straks gaat ze de factuur maken op naam van mevrouw Kuijper.


‘Sta je hier al in de computer?' Ik ontwaakte uit mijn gedachten. Ik stond inderdaad in de computer, als Mevrouw Kuijper, wonend op mijn voormalige adres. ‘Dat is mijn oude adres' zei ik twijfelachtig. En het verkeerde geslacht. ‘Dan zet ik je er even opnieuw in', zei de slagvaardige verkoopster. Ze vroeg of mijn voorletter nog steeds correct was en op welk adres ik woonde. 'Man' stond er bij het vakje geslacht. Ga ik er iets van zeggen als ze dat gaat veranderen? Ja, ik ga er iets van zeggen. ‘Prima, ik print de bon even uit en dan pak ik een koker voor je bril.'


De verkoopster overhandigde mijn nieuwe bril, gaf ons beiden een ferme hand en wenste ons veel plezier met mijn bril. Eenmaal op straat zei ik verbaasd tegen mijn partner: ‘Ze dacht dat ik een jongen was.' Hij had het gesprek bij de kassa ook met interesse gevolgd: ‘Ik was heel benieuwd wat er ging gebeuren toen ze de bon ging maken.' Met een brede grijs liet ik hem de factuur voor 'De heer Kuijper' zien. Druk speculerend over waarom deze verkoopster het bij het juiste eind had, liepen we verder door de stad. Mijn weekend kon niet meer stuk.


Gek eigenlijk. Ik ben er zo aan gewend dat mensen mij als vrouw beschouwen, dat ik totaal overrompeld ben als iemand het voor de verandering bij het juiste eind heeft. Toch denk ik dat deze verkoopster iets moet hebben geweten van het hele transgebeuren. Op het moment dat ik mijn bril kocht, kon ik qua uiterlijk en stemgeluid echt niet doorgaan voor man. Mijn vermoeden is dat ze precies wist hoe de vork in de steel zat. Helemaal niet verkeerd om dat ook eens mee te maken.

Geen labels voor Mo

Ton van den Born 9 jun 2015

Tweehonderdvijfenzestig

Kris van der Veen 7 dec 2012

Dat ‘hij’, dat moet toch wel lukken?

Mensen indelen in twee seksen is kunstmatig, vindt Malou van Hintum in een column op volkskrant.nl, en de natuur zou dat onderschrijven. Dit als reactie op de publieke bekendmaking van Maxim Februari dat hij voortaan als man door het leven gaat. Wat ...

Janiek 19 sep 2012

Voetbalvader

‘Papa, in welke F zat jij?' Nu de zomervakantie is afgelopen, nadert een historisch moment: mijn zoon mag naar de F7. Twee jaar lang heeft hij met de mini's gevoetbald in de gymzaal van school. Elke zondagochtend was dat een feestje voor vader en zoon. Maar nu gaat het serieuze werk beginnen: met de F'jes op een echt grasveld tegen een echte tegenstander ...

Thijs Anema16 sep 2010

Een sprong in het diepe

Met de zon hoog aan de hemel en 25 graden buiten besluit ik een dagje vakantie te nemen. Dat betekent voor mij een bezoekje aan het Naturistenstrand  hier in de buurt.  Na mijn  borstoperatie (eindelijk een platte borstkas) voelde ik me als een vis in het water en dat is zo gebleven.  Eindelijk klopt mijn lijf!

En wanneer ik me zo goed voel, zijn er weinig ...

Ben23 jun 2010

Blijkbaar

Na een drukke dag op het werk loop ik in gedachten verzonken naar het station. "Goedenavond" klinkt het plots. Op de hoek bij het buurthuis staat iemand die eruit ziet als een man. ‘Waarom groet deze man mij?', denk ik enigszins verstoord.In deze buurt groet men elkaar doorgaans niet. Maar waarom zou hij daar geen uitzondering op mogen maken? Omdat ...

Jay 9 apr 2010

Man zonder haar

Wat valt erover te zeggen? Net zo weinig als er haren op mijn hoofd groeien. Want dat is het hem: er vindt een meedogenloze kaalslag plaats op mijn schedeldak.

Natuurlijk, hoor ik u denken. De halve mensheid kan vroeg of laat dit natuurfenomeen verwelkomen. Maar laat ik ...

Thijs Anema24 okt 2009

Gezien worden

Dat transgenders belang hebben bij meer zichtbaarheid doet het momenteel goed als politieke leuze. Toch zou ik graag eerst die brede transgenderparaplu eens optillen en een poging wagen om zichtbaar te maken welk een bont gezelschap zich eronder bevindt. Hopelijk zien wij dan tegelijk dat deze leuze minder vanzelfsprekend is dan ze lijkt en krijgen wij er oog voor hoe de zichtbaarheid van ...

Janiek 3 jun 2009

Maxim Februari dicht het gat

Tamar Doorduin17 sep 2012

De consultant (2): vrijheid?

(In De consultant: bevrijd! vertelde ik een aantal maanden terug over het bezoek van mijn kalende vriend A. (m/v) aan de hair consultant.) Ik vroeg A. op een keer of hij uitkeek naar het extra haar dat op dat moment ergens in een derdewereldland met de hand in een tulen vormpje werd gestoken - een vorm die precies overeenkwam met de ...

Fleur Brouwer26 jul 2003

Agenda

Prikbord

Time: 0.1987
Mem: 2,49MB