Column

Man zonder haar

Thijs Anema columns 24 okt 2009

Wat valt erover te zeggen? Net zo weinig als er haren op mijn hoofd groeien. Want dat is het hem: er vindt een meedogenloze kaalslag plaats op mijn schedeldak.


Natuurlijk, hoor ik u denken. De halve mensheid kan vroeg of laat dit natuurfenomeen verwelkomen. Maar laat ik daar nu helemaal niet op gerekend hebben. OK, man-worden gaat gepaard met mannenverschijnselen. Een stijgend libido: ik keek ernaar uit! Spierkracht: hoera! Scheerzeep kopen: helemaal mijn ding. Maar deze donzige plukjes op mijn hoofd, rondom een vleeskleurig keppeltje: nee!

Ik kijk niet meer in de spiegel. In het begin nog wel: dan stond ik met een zakspiegeltje om mijn as te draaien in de badkamer, tot ik mijn achterhoofd in het vizier kreeg. Toen wilde ik de schade nog opnemen. Dit moest op een of andere manier te fiksen zijn. Dus kneep ik iets minder hard in de tube hormoongel die ik elke ochtend op mijn buik moet smeren. De volgende dag nog iets minder hard. Inmiddels beperk ik me tot een muizendrolletje, terwijl het beeld van een oud mannetje met broze botjes me voor de ogen zweeft. Want te weinig hormonen, daar krijg je dan weer botontkalking van. En het helpt geen zier: mijn haar komt niet terug. Sterker nog, de uitdunning accelereert met de dag.

Ik kijk naar mijn broer, we zijn praktisch even oud. Hij heeft mijn haar, van vroeger dan. Al veertig jaar voorzien van testosteron, maar bij hem geen kaalslag te bekennen! Dat ik hem na een paar jaar hormoongebruik al heb ingehaald is de onredelijkheid ten top.

Een vriendin die aan de chemo zit biedt me lachend haar pruik aan. Zo diep ben ik al gezonken, dat ik bij haar mijn beklag doe. Je ziet trouwens witjes, voegt ze eraan toe.

De gang naar de kapper vanochtend, met lood in de schoenen. ‘Less is more', luidde het behandelplan. Ik had het kunnen weten. Alles eraf tot je stekeltjes overhoudt, dat wekt de schijn van een gezonde begroeiing.

Thuisgekomen bel ik bijna huilend een bevriende transvrouw op. Waar heb jij die haarextensies of hoe heet dat ook al weer aangeschaft? 
 
 
 

Tweehonderdvijfenzestig

Kris van der Veen 7 dec 2012

Dat ‘hij’, dat moet toch wel lukken?

Mensen indelen in twee seksen is kunstmatig, vindt Malou van Hintum in een column op volkskrant.nl, en de natuur zou dat onderschrijven. Dit als reactie op de publieke bekendmaking van Maxim Februari dat hij voortaan als man door het leven gaat. Wat ...

Janiek 19 sep 2012

Voetbalvader

‘Papa, in welke F zat jij?' Nu de zomervakantie is afgelopen, nadert een historisch moment: mijn zoon mag naar de F7. Twee jaar lang heeft hij met de mini's gevoetbald in de gymzaal van school. Elke zondagochtend was dat een feestje voor vader en zoon. Maar nu gaat het serieuze werk beginnen: met de F'jes op een echt grasveld tegen een echte tegenstander ...

Thijs Anema16 sep 2010

Een sprong in het diepe

Met de zon hoog aan de hemel en 25 graden buiten besluit ik een dagje vakantie te nemen. Dat betekent voor mij een bezoekje aan het Naturistenstrand  hier in de buurt.  Na mijn  borstoperatie (eindelijk een platte borstkas) voelde ik me als een vis in het water en dat is zo gebleven.  Eindelijk klopt mijn lijf!

En wanneer ik me zo goed voel, zijn er weinig ...

Ben23 jun 2010

Blijkbaar

Na een drukke dag op het werk loop ik in gedachten verzonken naar het station. "Goedenavond" klinkt het plots. Op de hoek bij het buurthuis staat iemand die eruit ziet als een man. ‘Waarom groet deze man mij?', denk ik enigszins verstoord.In deze buurt groet men elkaar doorgaans niet. Maar waarom zou hij daar geen uitzondering op mogen maken? Omdat ...

Jay 9 apr 2010

Gezien worden

Dat transgenders belang hebben bij meer zichtbaarheid doet het momenteel goed als politieke leuze. Toch zou ik graag eerst die brede transgenderparaplu eens optillen en een poging wagen om zichtbaar te maken welk een bont gezelschap zich eronder bevindt. Hopelijk zien wij dan tegelijk dat deze leuze minder vanzelfsprekend is dan ze lijkt en krijgen wij er oog voor hoe de zichtbaarheid van ...

Janiek 3 jun 2009

Zichtbaarheid. Anders, namelijk ...

Transen maken zelf wel uit of ze zichtbaar zijn of niet. Ik ben het. Als "ehm eenmansfractie" in de gemeenteraad van Frieslands tweede gemeente sta ik zogezegd mijn mannetje. Dat wil ik ook niet anders; maar goed, dat is een ander verhaal. Vrijdagmorgen werd ik wakker in een hotelkamer in Ugchelen en bij gebrek aan een computer ging de tv aan. Goedemorgen Nederland. ...

Petra Kramer24 mei 2009

Een nieuwe blik

Hoewel ik inmiddels aan mijn fysieke transitie ben begonnen van vrouw naar man, vind ik het nog steeds moeilijk om onbekenden te informeren over mijn ‘status'. In winkels levert dit wel eens vervelende situaties op.

Als ik kleding koop, worden mij nog regelmatig damesartikelen aangereikt en krijg ik ongevraagd advies over wat mij goed zou staan. Toen ik laatst ...

Marijn16 feb 2009

Maxim Februari dicht het gat

Tamar Doorduin17 sep 2012

De consultant (2): vrijheid?

(In De consultant: bevrijd! vertelde ik een aantal maanden terug over het bezoek van mijn kalende vriend A. (m/v) aan de hair consultant.) Ik vroeg A. op een keer of hij uitkeek naar het extra haar dat op dat moment ergens in een derdewereldland met de hand in een tulen vormpje werd gestoken - een vorm die precies overeenkwam met de ...

Fleur Brouwer26 jul 2003

Prikbord

Time: 0.5454
Mem: 9,82MB